wel

 

DG10      ดังที่เป็นกระแสแห่งความนิยมอย่างมากมายในปัจจุบันนี้ว่า ตัวเลขทั้งหลายมีความหมาย และมีพลังงานในตัวเองที่มีส่วนขับเคลื่อนพลังชีวิตของผู้ใช้ ให้เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกับตัวเลขชุดนั้นๆ ข้าพเจ้าก็เชื่อเช่นนั้นเหมือนกัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น องค์พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสสอนว่า การมีศรัทธาหรือความเชื่อในสิ่งใด ต้องมีสติปัญญากำกับอยู่ในทุกๆเรื่องเสมอ ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นความหลงไปได้เหมือนกัน

     ข้าพเจ้า เชื่ออยู่เสมอว่าถ้าเราคิดดี ทำดี พูดดี มีจิตใจที่เป็นบุญเป็นกุศล มีความกตัญูญูตอบแทนคุณ บิดามารดา และผู้มีพระคุณ ไม่ว่าชีวิตของเราจะเผชิญทุกข์มากมายเพียงใด แต่เรามีความเพียรพยายามทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในคำสอนของพระพุทธองค์ เมื่อถึงวันหนึ่ง บุญกุศลคุณงามความดีทั้งหลายที่เราได้สั่งสมเอาไว้ จักนำพาแสงสว่างแห่งปํญญานำพาชีวิดของเราไปในทางที่ดีขึ้นได้

     

TM-re


พุทธวจน

" การให้ธรรมะเป็นทาน ชนะการให้ทั้งปวง "

" ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นเห็นธรรม "

" บุคคลจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร "

" แสงสว่างเสมอด้วยปัญญาไม่มี "   

 
 โลกอาจรอดได้ด้วยแม้เพราะกตัญญูกตเวที
 คนกตัญญูย่อมรับรู้ว่าตนเป็นหนี้บุญคุณแม้ต่อสัตว์และสิ่งของที่เป็นสาธารณะและทำตอบแทน

 

       ชีวิตนี้น้อยนัก และ วิธีสร้างบุญบารมี

     พระพุทธองค์ ทรงตรัสไว้ว่า สัตว์โลกทั้งหลายต้องเวียนว่ายตายเกิด อยู่ในสังสารวัฏอันยาวไกลหาจุดเริ่มต้น และจุดสิ้นสุดไม่ได้ ดังนั้นทุกคนจึงควรรีบเร่งขวนขวาย บำเพ็ญ ประโยชน์ทั้งสาม คือ ประโยชน์โลกนี้ ประโยชน์โลกหน้า และประโยชน์อย่างยิ่งให้ถึงพร้อม ซึ่งข้อสุดท้ายนี้สำคัญที่สุด เพราะประโยชน์อย่างยิ่ง คือ การ หาทางหลุดพ้นจากวัฏทุกข์ เพื่อเข้าสู่กระแสแห่งพระนิพพาน เนื่องจากทุกๆภพชาติที่เราเกิด ทุกคนต้องเผชิญทุกข์ในการดำรงชีวิตอย่างมากมายรอบด้าน ตามแต่เหตุ และปัจจัยของบุญ และกรรมที่ตนได้สั่งสมไว้แต่ชาติปางก่อน

     นอกจาก การดำรงชีวิตให้อยู่รอดนั้นเป็นเรื่องยากแล้ว พระพุทธองค์ทรงตรัสว่าโอกาสที่เหล่าสัตว์โลกจะได้อัตภาพกลับมาเกิดเป็น มนุษย์นั้นยิ่งยากมากกว่าหลายเท่านัก
เปรียบ เหมือนเต่าตาบอดทั้งสองข้างที่ทุกๆหนึ่งร้อยปีจะขึ้นมาที่พื้นผิวมหาสมุทร หนึ่งครั้ง และต้องเอาปากเข้าไปสอดที่ห่วงยางที่มีอยู่อันเดียว ที่ลอยอยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลให้ได้ หรืออุปมาอุปมัยได้ว่าคนบนโลกใบนี้ประมาณ 6,500 ล้านคน มีโอกาสที่จะได้กลับมาเป็นมนุษย์เพียงประมาณ 1% เท่านั้น

     ชีวิตมนุษย์นั้นน้อยนัก ถ้าเปรียบเทียบกับเวลาในสวรรค์และนรก อายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ในภัทรกัปนี้ คือ 75 ปี (ซึ่งเปรียบได้กับ 1วันครึ่งของสวรรค์ชั้นที่ 1 เท่านั้น)

- เวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนในสวรรค์ชั้นที่ 1 (จาตุมหาราชิกา) เทียบเท่ากับ 50 ปี บนโลกมนุษย์ และเทวดาในสวรรค์ชั้นนี้มีอายุขัย 9 ล้านปี

- เวลาหนึ่งวันหนึ่งคืนในสวรรค์ชั้นที่ 2 (ดาวดึงส์) เท่ากับ 100 ปี บนโลกมนุษย์ และเทวดาในสวรรค์ชั้นนี้มีอายุขัย 36 ล้านปี   ไล่เลียงไปจนสวรรค์ชั้นที่ 6 เป็นต้น

- อายุขัยของสัตว์นรกขุมแรก คือ 9 ล้านปี เช่นกัน


 


การสร้างบุญบารมี มี 3 ระดับดังนี้

 

1) การให้ทาน (บุญขั้นต่ำสุด) : เช่น การสร้างโบสถ์วิหาร โรงเรียน โรงพยาบาล หรือสาธารณประโยชน์ เป็นต้น ถ้าให้ทานโดยปราศจากความโลภโดย เช่น ไม่ได้เพื่ออยากไปเกิดเป็นลูกคนรวยหรือไปเกิดบนสวรรค์ จะมีอานิสงส์มาก และในบรรดาทานในขั้นนี้ การให้ธรรมะเป็นทานชนะการให้ทั้งปวงและได้อานิสงส์สูงสุด

 

2) การรักษาศีล (บุญขั้นกลาง) : การให้ทานมากมายมหาศาลขนาดไหน ยังมีอานิสงส์เทียบเท่ากับการรักษาศีลแม้เพียง 1วัน 1คืน ไม่ได้

 

3) การ เจริญสมถะและวิปัสสนาภาวนา (บุญขั้นสูงสุด) : การรักษาศีลตลอดชั่วอายุขัย ยังมีอานิสงส์ไม่เท่ากับการปฏิบัติภาวนาแม้เพียงช้างกระดิกหู หรืองูแลบลิ้นหรือไก่กระพือปีก

 

 

ติดต่อเรา

091-454-2365